To protezy, których zewnętrzna powierzchnia jest zupełnie gładka. Historycznie protezy z gładkimi ścianami pojawiły się jako pierwsze. Zaletą gładkich protez jest to, że można je założyć z krótszego cięcia, mniejsze jest też ryzyko infekcji (do gładkiej powierzchni gorzej przylegają wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia) i krwiaka po operacji (podczas zakladania protez ich gładkie ściany w mniejszym stopniu ścierają skrzepy z drobnych naczyń). Z czasem okazało się, że wokół gładkich protez częściej dochodzi do rozwoju obkurczającej się torebki - najczęstszego niekorzystnego następstwa wszczepienia implantów piersi. Protezy z gładkimi ściankami nie "przyrastają" również do tkanek organizmu, co może rzutować niekorzystnie na odległe wyniki estetyczne np. widoczne przez skórę piersi pofałdowanie ich powierzchni, czy znaczne opuszczenie się protez. W chwili obecnej protezy gładkie używane są bardzo rzadko (głównie jako protezy solne wszczepiane endoskopowo przez pępek).

Protezy teksturowane (z osłonką o chropowatej, "zmechaconej" powierzchni) - to protezy, których zewnętrzna powierzchnia ma specjalnie wytworzone drobne nierówności. Protezy tego typu znacznie lepiej wgajają się w tkanki organizmu. Dużo rzadziej powstaje wokół nich obkurczająca się torebka, nie mają również skłonności do przemieszczania się względem podłoża. Ich wadą jest to, że trudniej je włożyć z krótkiego cięcia jak również to, że z ich implantacją związane jest nieco większe ryzyko infekcjii i krwiaka. W chwili obecnej w związku ze znaczną przewagą zalet prtotez teksturowanych nad ich wadami są one najczęściej używanem typem protez na świecie.

Zawierają wewnątrz osłonki, żel silikonowy o różnym stopniu konsystencji od półpłynnej do galaretowatej. W przeszłości do ich wypełnienia używany był niskospolimeryzowany żel o bardzo płynnej konsystencji celem uzyskania jak najmniejszej wyczuwalności implantów. Niestey im rzadszy żel tym łatwiej migruje on przez ścianę protez przyczyniając się do powstawania wokół nich obkurczającej się torebki. W chwili obecnej zarówno budowa ściany protez jak i konsystencja wypełniającego je żelu silikonowego uległa znacznej poprawie celem uzyskania jak najbardziej niezawodnych implantów z zachowaniem naturalności w dotyku, zbliżonej do konsystencji własnych tkanek.
Należy podkreślić, iż mimo okresowo pojawiających się w mediach, na zasadzie taniej sensacji, kontrowersji dotyczących silikonu, jest to w świetle współczesnej wiedzy medycznej sbstancja nie mająca żadnego wpływu na rozwój raka piersi ani też żadnej innej znanej choroby. Silikon pozostaje również bez wpływu na możliwość karmienia piersią.
Godnym zaakcentowania jest fakt, że nie istnieją żadne przekonywujące dowody na wyższość jakichkolwiek innych protez ( tj. solnych - wypełnionych fizjologicznym roztworem soli, olejowych - wypełnionych olejem sojowym lub skrobiowych - wypełnionych różnego rodzaju żelami skrobiowymi) nad protezami silikonowymi (tj. wypełnionymi płynnym silikonem). Wręcz przeciwnie w ostatnim czasie wycofano z rynku medycznego pod wpływem różnych niepokojących doniesień zarówno protezy olejowe jak i skrobiowe. Co więcej na początku 2007 roku FDA (Food and Drug Administration - odpowiednik polskiego Państwowego Instytutu Leków i Żywności) po przeprowadzeniu licznych badań klinicznych dokumentujących bezpieczeństwo protez silikonowych wycofała blisko 15-letni zakaz stosowania protez silikonowych do powiększenia piersi w celach estetycznych. Do użytku na terenie USA dopuszczone zostały protezy firm MENTOR i McGhan. Należy podkreślić, że na terenie Europy wzmiankowany zakaz nigdy nie obowiązywał.
Protezy silikonowe są najdłużej stosowanym i najlepiej poznanym rodzajem implantów piersiowych.

Wypełnione są fizjologicznym roztworem soli kuchennej. W przypadku pęknięcia takich protez ich zawartość ulega wchłonięciu przez organizm. Protezy tego typu stosowane były powszechnie W USA w okresie "wojny silikonowej" jako bezpieczniejsze, co nie jest do końca ścisłe. Założenie protez solnych obarczone jest prawdopodobnie większym ryzykiem infekcji. Spowodowane jest to tym, że wypełnienie implantów roztworem soli ma miejsce podczas zabiegu, co stwarza możliwość wniknięcia bakterii do protezy wraz z płynem. Ponadto w przypadku zastosowania protez solnych dochodzi dodatkowy element ryzyka związany z obecnością zastawki służącej do ich wypełnienia. Jak każde urządzenie, zastawka ta, może po pewnym czasie ulec defektowi (przeciekać), co powoduje konieczność wymiany całej protezy.

Wypełnione są rożnego typu substancjami nie będącymi silikonem. Teoretycznie ich zaletą miało być zwiększone bezpieczeństwo. Do wypełnienia tego typu protez używano różnego rodzaju nietoksycznych substancji, które po pęknięciu osłonki protezy ulegały wchłonięciu przez organizm, jak również były bardziej niż silikon "przezierne" dla promieni RTG, co miało ułatwiać diagnostykę piersi. Praktyka pokazała, że protezy takie są dużo bardziej zawodne niż protezy silikonowe i solne a nawet, że są dużo mniej bezpieczne. Kilka lat temu ogłoszono moratorium na ich używanie i produkty tego typu nie są obecnie wogóle stosowane.

Mają na przekroju okrągły kształt. W ostatnich latach zróżnicowano protezy okrągłe, na protezy o niskim i wysokim profilu. Protezy okrągłe o wysokim profilu bardziej przypominają w wyglądzie półkulę co powoduje, że po ich implantacji piersi są bardzo pełne w górnej części - wyglądają jak w staniku typu pushup. Wadą protez okrągłych, zwłaszcza protez o wysokim profilu jest to, że wygląd powiększonych nimi piersi jest mniej naturalny (zwłaszcza u pacjentek z bardzo małymi własnymi piersiami), bardziej "piłkowaty", jak również to, że dużo gorzej sprawdzają się u pacjentek z obwisłością piersi. Oczywiście to czy bardziej okrągły kształt piersi jest lepszy czy gorszy jest w znacznej mierze kwestią gustu.

Są protezami o odpowiednio wyprofilowanym kształcie, zbliżonym do naturalnego zarysu piersi u młodych kobiet. W przeciwieństwie do protez solnych i zwykłych protez silikonowych, protezy anatomiczne wypełnione są odpowiednio zagęszczonym żelem silikonowym o galaretowatej konsystencji, utrzymującym swój kształt niezależnie od pozycji ciała pacjentki (półsztywny żel nie ścieka na dół protez przy pionizacji). Umożliwia to stworzenie całej gamy różnych krojów protez anatomicznych róniących się nie tylko objętościami ale również kształtem przy tej samej objętości np. protezy o wyższm i niższym profilu. W wielu przypadkach można dzięki tego typu implantom uzyskać lepszy efekt kosmetyczny operacji - bardziej naturalny kształt piersi, lepiej pasujący do sylwetki ciała. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że kształt powiększonych piersi jest zawsze wypadkową wielkości i kształtu protez oraz wielkości i kształtu piersi. W związku z tym u niektórych pacjentek zastosowanie protez anatomicznych może nie przynieść widocznych korzyści w odniesieniu do kształtu piersi!
Protezy anatomiczne mają również tę dodatkową zaletę, że w przypadku uszkodzenia zewnętrznej osłonki protezy żel w związku ze swą galaretowatą konsystencją nie wycieka z niej na zewnątrz. Należy jednak podkreślić, że piersi powiększone protezami anatomicznymi są nieco twardsze w dotyku niż piersi powiększone za pomocą zwykłych protez silikonowych.

W ostatnim czasie pojawił się nowy rodzaj protez anatomicznych z serii 510 Dual Gel. Protezy te zawierają dwa rodzaje żelu silikonowego o różnych stopniach spoistości. Część implantu, zlokalizowana po założeniu protezy w okolicy zabrodawkowej, wypełniona jest żelem o zwiększonym stopniu zagęszczenia (lewa część rys. 1), co pozwala na uzyskanie większej projekcji oraz podtrzymanie i uwydatnienie kompleksu otoczka-brodawka. Resztę implantu wypełnia  miękki żel o konsystencji bardzo zbliżonej do naturalnej konsystencji piersi. Ponadto protezy te posiadają lekko wklęsłe wyprofilowanie tylnej ściany, powodujące lepsze przyleganie implantu do klatki piersiowej, a co za tym idzie minimalizację ryzyka jego przemieszczenia (np rotacji).  Wklęsła podstawa oraz zwężenie górnego bieguna implantu powoduje jego płynne przejście w krzywiznę piersi i klatki piersiowej, dzięki czemu uzyskuje się znaczne  zmniejszenie widoczności oraz wyczuwalności brzegów implantu. Taka charakterystyka implantu jest szczególnie korzystna dla  bardzo szczupłych pacjentek z cienką warstwą tkanki podskórnej. Dzięki swoim właściwościom, zaprojektowany pierwotnie z myślą o rekonstrukcji piersi implant 510 Dual Gel, umożliwia uzyskanie lepszych efektów również w operacjach estetycznych.

 

Wysoki profil implantu jest szczególnie korzystny wówczas gdy pacjentka ma wąską klatkę piersiową i założenie dużych protez o niższym profilu, które z natury rzeczy mają większą średnicę (szerszą podstawę), nie jest możliwe z braku miejsca.
Protezy serii 510 należą do systemu MATRIX Biodimensional umożliwiającego, dzięki szerokiej gamie implantów (ponad 240 różnych kształtów i wielkości), bardzo precyzyjny, indywidualny wybór spełniający zarówno oczekiwania pacjentki jak respektujący jej budowę anatomiczną.