![]()
![]()

Powieki górne - po znieczuleniu skóra przecinana jest wzdłuż zaznaczonych uprzednio linii. Dolna linia zlokalizowana jest w załamku powieki tj. ok. 10 mm powyżej brzegu rzęskowego, a górna odpowiednio wyżej w zależności od nadmiaru skóry. Następnie skóra oddzielana jest od podłoża, które tworzy mięsień okrężny oka. Na tym etapie operacji jeżeli istnieje taka potrzeba, przez rozwarstwione włókna mięśnia okrężnego usuwana jest tkanka tłuszczowa (tzw. przepuklinki tłuszczowe) przyczyniająca się u niektórych pacjentów do złego wyglądu powieki. Po usunięciu wyznaczonego przed operacją nadmiaru skóry jej brzegi zszywane są cienkimi szwami.
Powieki dolne - po znieczuleniu skóra przecinana jest tuż poniżej brzegu rzęskowego, a następnie oddzielana od podłoża, które tak jak w przypadku powieki górnej stanowi mięsień okrężny oka. Podobnie jak przy operacji powiek górnych można w tym etapie usunąć lub odprowadzić do oczodołu uwypuklającą się tkankę tłuszczową (przepuklinki tłuszczowe). Odwarstwiony płat skóry podciąga się następnie ku górze i na zewnątrz usuwając zwykle jego niewielki, kilkumilimetrowy nadmiar.
Przebieg linii szwów odpowiadający lokalizacji blizny w przyszłości przedstawia rys. 2.
Na uwagę zasługuje fakt, że plastyka powiek dolnych wbrew pozornej prostocie jest operacją dużo bardziej złożoną i trudniejszą niż plastyka powiek górnych. Opisany powyżej sposób przeprowadzenia zabiegu jest tylko jednym z wielu jakie istnieją. Nowsze metody korekcji wyglądu powiek dolnych wykorzystują dostęp od strony spojówki oraz zmianę położenia bocznego kąta oka (tzw. kantoplastyka) jak również dermabrazję laserową. Uważa się, że przez spojówkowa plastyka powiek dolnych daje lepsze efekty i niesie ze sobą mniejsze ryzyko powikłań pod postacią niedomykalności. Dzieje się tak dzięki temu, że w metodzie tej nie jest przecinany mięsień okrężny oka, a więc nie dochodzi do przecięcia wszystkich warstw tkanek tworzących powiekę. Powstająca blizna i zrosty pomiędzy poszczególnymi warstwami tkanek mają zatem mniejszy zasięg i korzystniejszą lokalizację, mniej zaburzającą czynność powieki.