Typowo operacja zaczyna się od liposuction, dzięki któremu usuwana jest zbędna tkanka tłuszczowa jak również mniej zbita część gruczołu. Dokładny opis odsysania tkanki tłuszczowej znajduje się w sekcji poświęconej tej operacji. Bardzo często samo liposuction nie jest wystarczające do uzyskania pożądanego rezultatu. W związku z tym w następnym etapie operacji nacina się skórę na brzegu dolnego półobwodu otoczki. Pzez uzyskany w ten sposób otwór odpreparowana jest, od skóry i od powięzi mięśnia piersiowego, pozostała po odsysaniu część gruczołu tak jak to przedstawia rys. 2a. Blizna po tak wykonanej operacji zlokalizowana jest tylko wzdłuż dolnego brzegu otoczki - rys 2b. Jeżeli nadmiar skóry po usunięciu gruczołu jest zbyt duży by uległ obkurczeniu konieczne jest jej wycięcie. W przypadku niewielkiego nadmiaru wystarczające jest niewielkie poszerzenie cięcia do boków i przyśrodkowo oraz usunięcie fragmentu tak jak to przedstawia rys. 3a. Ostatecznie blizna po operacji ma kształt, który przedstawia rys 3b. W zależności od nadmiaru skóry, warunków anatomicznych pacjenta i jego preferencji, możliwe jest też okrężne wycięcie nadmiaru skóry tak jak to przedstawia rys 4a. Przy tak zaplanowanym wycięciu skóry możliwe jest też zmniejszenie średnicy otoczek. Brzegi rany zbliżane są następnie za pomocą okrężnego szwu (tzw. szwu kapciuchowego) - rys. 4b. Ostatecznie blizna zlokalizowana jest dookoła całej otoczki rys. 4c. Jeżeli konieczne było usunięcie stosunkowo dużego nadmiaru skóry to, poza blizną, po operacji widoczne będą wokół otoczki przez pewien czas niewielkie promieniste zmarszczki (plisy) - rys 4d. Splisowanie to rozprostowuje się samoistnie wciągu kilku - kilkunastu tygodni pooperacji.
U pacjentów z większym nadmiarem skóry usuwa się jej nadmiar w postaci elipsy u dołu. W przypadkach takich na początku operacji przecina się skórę dookoła otoczki, zostawiając otoczkę na szypule tj. wąskim fragmencie gruczołu i tkanki podskórnej (zazwyczaj zlokalizowanym od dołu) - rys. 5a. Następnie usuwa się gruczoł dookoła szypuły i wrzecionowaty nadmiar skóry od dołu tak jak to widać na rys 5b. Finalnie blizna zlokalizowana jest dookoła otoczki i poprzecznie w fałdzie podsutkowym - rys 5c.
Tylko w wyjątkowych przypadkach, wówczas gdy przerost piersi jest bardzo duży, a ponadto towarzyszy mu znaczna ilość luźnej, obwisłej skóry, korekcja ginekomastii dokonywana jest za pomocą technik zbliżonych do zmniejszenia piersi u kobiet. Wówczas skóra na piersiach przecinana jest wokół otoczki i poniżej tworząc wykrój w kształcie kotwicy, lub jej części bez przyśrodkowego bieguna (rys. 6a). Umożliwia to przesunięcie brodawki wraz z otoczką w nowe wyższe położenie. Nadmiar skóry i gruczołu wokół otoczki oraz z boków i dołu piersi (zakreskowane obszary na rys. 6b) jest następnie usuwany.
W następnym etapie skóra z boków wykroju ściągana jest do środka i zszywana w taki sposób by uzyskać nowe wyższe położenie otoczki i odtworzyć naturalny płaski zarys piersi (rys. 6c i 6d).
W większości przypadków pod skórą pozostawiane są, na jedną dobę, dreny odprowadzające niewielkie ilości krwi i wydzieliny. Operację kończy założenie uciskającego opatrunku.