Przebieg operacji jak już wspomniano zależy od stopnia wciągnięcia brodawki i zwłóknienia tkanek otaczających przewody wyprowadzające. W mniej zaawansowanych przypadkach po wyciągnięciu brodawki, poprzez niewielkie nacięcie w obrębie otoczki tuż u podstawy brodawki zakłada się specjalny okrężny szew z niewchłanialnego materiału. Szew ten wypycha brodawkę ponad poziom otoczki oraz zapobiega jej ponownemu zapadnięciu. Niekiedy przed założeniem szwu konieczne jest usunięcie zwłókniałych tkanek i mechaniczne rozciągnięcie przewodów wyprowadzających (kanalików mlecznych brodawki). Kilkumilimetrowa blizna będąca efektem takiego zabiegu jest na ogół bardzo dobrze ukryta w nierównej fakturze brodawki .
W bardziej zaawansowanych przypadkach jeżeli usunięcie zwłókniałych tkanek otaczających kanaliki wyprowadzające oraz próba ich rozciągnięcia nie pozwala na uzyskanie właściwego wystawania brodawki zachodzi konieczność przecięcia kanalików mlecznych. Ponadto w sytuacji takiej celem uzyskania właściwej wypukłości brodawki podpiera się ją, za pomocą naszytych na siebie dachówkowato, dwu trójkątnych płatów pochodzących z bocznych części otoczki. Omówione powyżej etapy operacji ilustruje rys. 1a.

 

Blizna będąca wynikiem tej metody operacyjnej zlokalizowana jest poprzeczne w obrębie otoczki wzdłuż całej jej średnicy rys. 1b. Operację kończy założenie odpowiedniego opatrunku w kształcie obwarzanka (donuta). W ostatnich latach opisano również ciekawą metodę korekcji wciągniętych brodawek za pomocą piercingu (kolczykowania) brodawek. W metodzie tej po wyciągnięciu brodawki nad poziom otoczki przebija się ją u podstawy odpowiedniego kształtu kolczykiem. Kolczyk ten jest nastepnie utrzymywany przez okres co najmniej 3 miesięcy.