Istnieje wiele metod leczenia nadpotliwości, co oznacza, że żadna z nich nie jest w pełni skuteczna:
- Chlorek glinu - jest substancją czynną wielu antyperspirantów w sztyfcie lub areozolu. Jest łatwy w użyciu i dość skuteczny. Jego działanie utrzymuje się przez 48 godzin, co w praktyce oznacza, że musi być stosowany codziennie.
- Leki przeciwmuskarynowe - podobnie jak Botox hamują aktywność nerwów zaopatrujących gruczoly potowe. Ich działanie utrzymuje się kilkanaście godzin, muszą być więc stosowane codziennie. Leki te wpływają na cały układ nerwowy organizmu, co jest przyczyną ich działań ubocznych takich jak: suchość w ustach, senność i zaparcia.
- Beta-blokery - hamują wydzielanie potu również za pośrednictwem układu nerwowego. Leki z tej grupy bywają pomocne zwłaszcza w tych przypadkach, w których nadpotliwość prowokowana jest emocjami. Podobnie jak leki przeciwmuskarynowe beta-blokery mogą być stosowane jedynie pod kontrolą lekarza.
- Leczenie chirurgiczne - najczęściej stosowane metody to: sympatektomia (przecięcie nerwów zaopatrujących gruczoły potowe) i usunięcie gruczołów potowych z wybranych okolic (z okolic pach można tego dokonać za pomocą zabiegu liposuction). W związku z niekiedy częściową skutecznością i wyższym niż farmakologiczne ryzykiem powikłań, na ogół leczenie chirurgiczne rozważane jest w przypadku nieskuteczności innych metod terapii.